Միաբանական Կոչում
  • Ո՜վ ցաւագին Տիրամայր, ահա քու առջեւդ կը խոնարհիմ իբր խեղճ մեղաւոր: Ընդունէ՛ աղօթքներս եւ արցունքներս:
    Ողջոյն քեզ Մարիամ...
    Ո՜վ ցաւագին Մարիամ, բարեխօսէ՛ ինծի համար, որ քեզի կը դիմեմ: Ո՜վ ցաւագին Տիրամայր, հոգիս յուսահատ է եւ կարիքներու բեռին տակ կքած: Զօրացո՛ւր եւ մխիթարէ` զիս զաւակդ: Կը սիրեմ քեզ եւ կը պաղատիմ քեզի:
    Ողջոյն Քեզ Մարիամ...
    Ո՜վ ցաւագին Մարիամ, բարեխօսէ՛ ինծի համար, որ քեզի կը դիմեմ: Ո՜վ ցաւագին Տիրամայր, սրտիս մէջ կը ծագի յոյսը՝ թէ զիս պիտի լսես անպայման: Այս է շնորհքը (...) որ կ'ակնկալեմ քեզմէ եւ ամբողջ սիրտս կը նուիրեմ քեզի:
    Ողջոյն Քեզ Մարիամ...
    Ո՜վ ցաւագին Մարիամ, բարեխօսէ՛ ինծի համար, որ քեզի կը դիմեմ: Ամէն:

  • Տէր Յիսուս, Երանելի Իգնատիոս Մալոյեանը Քեզ շատ սիրեց իր կեանքին ընթացքին ու յաճախ դիմեց Քեզի արտասանելով Քու Ս. Անունդ։ Ան՝ իր կեանքն ալ զոհեց Քու սիրոյդ եւ ժողովուրդիդ փրկութեան համար՝ յանձն առնելով չարչարանքներն ու մարտիրոս- ութիւնը։ Շնորհէ՛ մեզի, ո՜վ Տէր, անոր բարեխօսութեամբ, հետեւեալ շնորհքը..., զոր Քեզմէ կը խնդրենք, որպէսզի կարենանք հետեւիլ անոր օրինակին, նմանիլ անոր առաքին- ութիւններուն եւ տեսնել օր առաջ անոր պսակումը փառքով, զոր Եկեղեցին կը շնորհէ սուրբերուն։ Ամէն։
    Հայր մեր... Ողջոյն քեզ... Փառք Հօր...

Ին՞չ կը նշանակէ կոչում և ին՞չ է անոր սահմանումը, քանի՞ տեսակ կոչում կայ:

Կոչումը Աստուծոյ կողմէն տրուած շնորհք մըն է մարդ արարածին: Կոչումը բազմատեսակ է, ինչպէս՝ Քահանայ ըլլալու կոչում, բժիշկ ըլլալու

կոչում, եւլն: Սակայն, բոլոր կոչումներուն գերագոյնը՝ քահանայական կոչումն է, որուն համար մարդ արարածը որքան ալ շնորհակալութիւն յայտնէ Աստուծոյ, ինքզինք տակաւին անարժան կը զգայ: Պէտք է ընդառաջել այդ սուրբ կանչին ամբողջ էութեամբ և հետեւելիլ Քրիստոսի:
Եկեղեցին Աստուծոյ տունն է, հաւատացեալները՝ Քրիստոսի հօտն են, եկեղեցական կոչումը՝ ի վերուստ տրուած պարգեւ է: Հարկ է ջերմ աղօթքով հայցել այդ պարգեւը, որպէսզի Տէրը շնորհէ զայն աստուածասէր և եռանդոտ պատանիներու և երիտասարդներու:
Բոլոր քահանաները, թիկունք կանգնելու համար կոչումներուն, պարտին օրինակ ըլլալ իրենց առաքելական եռանդով, իրենց խոնարհ, ժրաջան և զուարթ անհատական կեանքով, ինչպէս նաեւ իրենց փոխադարձ յարգանքով, սիրով և եղբայրական համագործակցութեամբ ու այսպէս՝ բանան սրտերը պատանիներուն և երիտասարդներուն և զանոնք դէպի քահանայութիւն ուղղեն:
Եպիսկոպոսները եւս պարտին քաջալերել հաւատացեալները կոչումներ յարուցանելու հարցով:
Ամէնէն ազդու միջոց կը հանդիսանայ յատկապէս աղօթքը և «Կոչումի Օր»-ը, ինչպէս նաեւ կրթական հաստատութիւններուն մէջ՝ կրօնուսուցումը (Հմտ. Վատիկանի Բ. Ժող. Վճիռ այնքան բաղձալի, 2):
Կոչում արծարծելու առաջին խթանը՝ ծնողներն են: Ապա՝ մեր վարժարանները. Հոն ուր վարժարան չունինք, կոչում չունինք: Մեր կոչումները մեծամասնութիւնը քաղած ենք մեր վարժարաններուն մէջէն:
Եկեղեցական կոչեցեալները պարտին ունենալ յստակ տեսութիւնը, թէ իրենք ընտրեալներ են ոչ թէ մարդկային և եկեղեցական իշխանութիւններէն, այլ կոչեցեալներ են ի վերուստ, ընտրեալներ են նոյնինքն Քրիստոսէն:
Զմմառու Պատրիարքական Միաբանութեան անդամներու պատրաստութիւնը
Զմմառու Պատրիարքական Միաբանութեան անդամները սահմանուած են առաքելութեան իրենց անշեղ նպատակով:
Վաղուան միաբաններուն մէջ յարուցանելու և ամրացնելու ենք տրամադրութիւնը և սիրայօժար պատրաստակամութիւնը ըլլալու և մնալու հաւատարիմ իրենց ծխական և հովուական պարտականութիւններուն ի սպաս իրենց վստահուելիք հաւատացեալներուն: Այսպէս է որ անոնց եռանդոտ նուիրումը հաւատացեալներուն բարիքին հանդէպ, պիտի դառնայ մեծաբարբառ վկայութիւն մը եկեղեցւոյ սիրոյն և Աստուծոյ ժողովուրդին հանդէպ:
Այս տեսութեամբ իրենց կոչումին, անոնք պարտին թափ տալ իրենց աշխատանքին պայծառ յաջողութեամբ պսակելու համար իրենց ուսումներն իմաստասիրութեան և աստուածաբանութեան: